Marleen schreef

Jeroen,

Vandaag een feest met diverse geschenken,
omdat je je geboortedag mag herdenken.
En misschien even terug kijkend op die 21 jaar,
raak je af en toe eens bij jezelf een gevoelige snaar.
Niet alleen de moeilijk momenten worden dan belicht,
die geven je dan net dat andere stukje inzicht.
Dan weet je ook, dat alles niet zo vanzelfsprekend gaat,
gerealiseerd word door wilskracht omdat je er achter staat.
Dan kijkend naar al die mooie, fijne momenten die je mocht beleven,
wat je kunt koesteren als een kostbaar geschenk, je zomaar gegeven.
En met de kennis die je door de jaren heen hebt vergaard,
wordt je taak hier op deze aarde wel geklaard.
Mocht je eens door situaties worden geraakt,
er is een guardian angel die over je waakt.
Wij wensen jou een hele fijne dag,
nog heel veel jaren die je in gezondheid en geluk beleven mag.

Marleen schreef

Zonnestraal

soms als de wereld heel donker lijkt,

is er opeens een zonnestraaltje dat prijkt.

Pak die zonnestraal met beide handen aan,

Dan kun je verder met je leven gaan.

Een wijze les wordt je geleerd,

doe er iets mee dan kun je niet meer verkeerd..

Huil uit bij mensen die om je geven,

dat het je goed gaat is ook hun streven.

Maar denk steeds weer aan,

nu regent het, maar die zonnestraal

die komt er ook voor mij weer aan.

Marleen schreef

Willekeur

Een vader komt zijn kinderen ophalen,

Voor een paar uur zullen hun harten, hun gezichten weer stralen.

Weer even dat moment van geborgenheid, het samen zijn,

Eventjes vergetend, het verdriet door de scheiding, die eindeloze pijn.

Totdat die vader overgeleverd aan de willekeur,

Op een dag, komt te staan voor een gesloten deur.

Het belang van de kinderen wordt door iedereen voorop gesteld,

Waar blijft het belang van een van de ouders of wordt dat niet meegeteld.

Strijdend voor wat hem en de kinderen toebehoord,

De uitgezonden noodkreten worden niet of nauwelijks gehoord.

Verder gaan, met slechts een foto, het beeld in je hart,

Je leven wordt dan grotendeels beheerst door die smart.

Betekent, omdat jij niet meer met je partner verder kunt,

Dat je elkaar het plezier met de kinderen ook niet meer gunt.

Bedenk, ooit werden deze kinderen uit liefde geboren,

Wie geeft jou het recht om die relatie dan zo te verstoren.

Ooit zul jij degene zijn die verantwoording af moet geven,

Waarom je de beslissing nam dat je kinderen zonder vader verder moesten leven.

Marleen schreef

Verwacht.

Negen maanden heb ik op je gewacht,

Eindelijk werd je dan gebracht,

Na veel moeite en pijn.

Mocht je dan eindelijk bij ons zijn.

Een nieuw mensje werd geboren,

Wij mochten als eerste hou gehuil horen,

Iedere moeder kent dat speciale gevoel,

En weet als geen ander wat ik bedoel.

Je kindje wordt op je buik gelegd,

De eerste woorden worden dan gezegd.

Je kind krijgt dan een naam,

Zal als persoon door het leven gaan.

Marleen schreef

Tijd

Wat heeft men tegenwoordig toch weinig tijd,
voor zomaar een praatje, wat gezelligheid.
Druk, druk, druk een veel gehoorde kreet,
waardoor men andere dingen soms vergeet.
We letten niet meer op dat stukje natuur,
maar gedreven door haast op de klok, op het uur.
Ergens op visite of zomaar even aan gaan,
dan moet er geen afspraak in de agenda staan.
Gedreven door de tijd,
gaan we voorbij aan een stukje gezelligheid.
De tijd die drijft ons voort,
totdat het patroon ruw wordt verstoord.
Denk toch eens twee keer na,
voor je op dezelfde voet verder gaat.
Nu ben je nog in de bloei van je leven,
maar wanneer je door de klok wordt voortgedreven.
Bereik je op een dag het punt,
dat je niet meer verder kunt.
Zie je het leven van een andere kant,
zeg je dan: "ja, door haast bracht ik mezelf op de rand".

Marleen schreef

Stil verlangen.

Met een zachte blik op je gezicht,
Zit je te wachten op een bericht.
Dat heel je wereld zal veranderen.
Niet alleen van jou, maar van velen anderen.
Al dagen heb je dat onbestemde gevoel
Je leven gaat zich richten op een ander doel.

Met een glimlach op je gezicht,
Zit je te wachten op dat ene bericht.
Oh, ging die telefoon nu maar,
Voor het positieve nieuws ben je nu klaar.
De klok tikt de tijd weg en loopt zachtjes door,
Jij wacht en wacht, nog heel even hoor.

Met de spanning te lezen op je gezicht,
Komt eindelijk dat positieve bericht.
Nog 7 maanden lange maanden te gaan,
Dan komt je zoon of dochter er aan.
Tegen je kindje praatje zacht,
Vertel je dat je op hem wacht.
Wees welkom in ons huis,
Dan wordt het voor jou ook een echt thuis.

Marleen schreef

Sterren.

Een hart dat een sprongetje maakt,
Dat door de liefde wordt aangeraakt.
Je had niet verwacht dat het jou zou gebeuren,
Maar je stond het toe, liet het jouw bestaan kleuren.
Die liefde geeft je de kracht om je omgeving anders te bekijken,
Ja met dat intens mooie gevoel kun je tot aan de sterren reiken.
En als het dan allemaal zo zijn plekje krijgt,
Je die sterren tot een grote parelen ketting rijgt.
Zie je deze liefde als een grote belevenis,
Het gevoel dat sterker dan verstand aanwezig is.
Want liefde alleen gebaseerd op verstand,
is geen liefde, maar wordt als een kaars opgebrand
degene waar jou hart dat sprongetje bij geeft,
Daarbij krijg je dat aangename gevoel alsof je zweeft.
Bijna alles om je heen vergetend, alleen aan die ene willen denken.
Je kracht putten en steeds weer bij mogen tanken.
Dan kun je met die ketting van sterren twee levens aan elkaar verbinden.
Die ware liefde van geven en nemen zul jij dan vinden.

Marleen schreef

Rust zacht.

Wat lig je daar vredig en stil,

in een hart is een plek zo leeg en kil

De ziekte waardoor je werd geraakt,

Heeft jouw leven uiteindelijk tekort gemaakt.

Het eindigde in een ongelijke strijd,

Familie en vrienden vonden het nog geen tijd.

Deze beslissing lag niet in jouw macht,

Tot het laatst heb je gestreden met al je kracht.

Je strijd heb je moedig gestreden,

Nu word jij naar je laatste rustplaats gereden.

Rust nu maar vredig en zacht, dat heb je verdiend,

Jij hebt in je leven zo vaak andere gediend.

Rust vredig en zacht,

Aan jouw wordt nu de laatste eer gebracht

Marleen schreef

Ontvangen liefde.

Het mooiste wat je in je leven kan beleven,

Is de liefde die je mag ontvangen, weg mag geven.

Keer op keer, stond je dromend voor het raam,

Noemde je zachtjes zijn mooie naam.

Vertelde je over zijn prachtige lang haren,

Hoe hij je hart zo stil aan, sneller deed slaan.

Hij vindt me niet leuk, ik ben niet oud genoeg voor hem,

Onbeantwoord vond je jouw liefde voor hem, de pijn klonk door in je stem.

Alleen maar toekijken, luisteren en soms ongevraagd advies, dat was onze taak.

Maar vochten we mee voor die voor jou geode zaak.

Vak vraag jij je af hoe het straks verder zal gaan.

Als hij in het Averre@ Amsterdam aan het studeren zal slaan.

Is hij je dan na een aantal weken al vergeten,

Geniet van dit moment,

De uren dat je nu samen zo gelukkig bent.

De rest dat zal de tijd dan leren,

Voorlopig ben je nu gelukkig samen met hem.

Dat vertelt je houding, je lach, het geluk in je stem.

Marleen schreef

Onbekend

Een handje vol mensen staat bij een graf,

voor deze mensen een eerbetoon en een straf.

Ik zie een plantje en een bloemetje staan,

bij dat graaf zonder steen, zonder naam.

Een baby van drie dagen oud,

dat is waarom er nu wordt gerouwd.

Niets is er dan ook bekend,

waar je vandaan komt en niemand die weet wie je bent.

Ergens zijn er ouders met een groot geheim,

wat is er allemaal gebeurd in hun brein.

Hoe kun je leven met deze laffe daad,

maar op een dag als je voor de hoogste rechter staat.

Zul je verantwoording af moeten geven,

waarom jij besliste over dood of leven.

Een baby van een paar dagen oud,

Daar wordt nu om gerouwd.

Vorige | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | Volgende