Marleen schreef

Kleurloos

Bomen langs het water, zo zonder kleur,

Bloemen en struiken, zo zonder geur.

Zelfs je huis, je thuis voelt donker en grauw aan,

Waar eens geborgenheid en de lach centraal moesten staan.

Je ziet jezelf nu even in de schaduw van je leven,

door het gevoel, dat je niet meer kon, mocht, wilde geven.

En nu, wacht en werk je behoedzaam aan en op het moment,

dat je de kleuren, geuren, je huis weer herkent.

En wanneer dan je deze strijd hebt door gemaakt.

Weet je dat het leven, je soms heel hard raakt.

Tot de dag komt in je leven, dat je weer kunt zingen,

omdat je weet, in je hart zit de liefde, het gevoel dat je niet kan verdringen.

De dag van innerlijke rust en vrede breekt dan aan,

Met die vernieuwde kleuren, geuren en geborgenheid,

zul je dan weer volop in het leven staan.

Marleen schreef

Jouw dag.

Wat kan een mens de dingen moeilijk maken,

de zon schijnt, je hoeft alleen maar te ontwaken.

Pak je tas, pak je jas ga naar buiten,

Nog steeds zijn er vogels die fluiten.

Laat de wind door je haren gaan,

blijf niet in het verleden staan.

Kijk naar vandaag, kijk naar morgen,

Morgen heb je vast weer andere zorgen.

Een zekerheid hebben we in dit leven.

Het is zo kort, het duurt maar even,

Ga nu wat met je leven doen,

begroet elke nieuwe dag met een dikke zoen.

Vandaag is helemaal jouw dag,

de dag die jij beleven magen

Doe er dan ook iets mee,

Maar wees zeker ook tevree.

Marleen schreef

Iedereen

Iedereen kent donkere en lichte momenten in zijn leven,
je zoekt naar iemand die jou dat positieve zetje kan geven.
En zonder dat bewuste zoeken, komt er een persoon op je moeizame pad,
die naar je luistert, waarbij je uit mag huilen, als je het even helemaal hebt gehad.
Misschien kun je het nog niet opbrengen om er helemaal voor open te staan,
maar laat je die ander omdat je weet dat het o.k. is toch maar begaan.
Wanneer je dan stukje voor stukje de achtergrond van diegene leert kennen,
zou je zo voor jezelf en je problemen weg willen rennen.
Je dan beseft dat die ander zijn leven ook niet over rozen is gegaan,
hij ook bij het geven en nemen in dit leven heeft moeten stil staan.
En telkens weer geeft hij je dan het gevoel, hierop kan ik bouwen,
maar toch met dat stukje afstandelijke vertrouwen.
Want jou vertrouwen heeft zo=n deuk opgelopen,
dat je vaak huilend, zoekend bent afgedropen.
Weet je zo zachtjes aan, niet meer wat men met praten bedoeld,
want dat zogenaamde praten heeft zo anders aangevoeld.
Nu voel en weet je dat je geen spel meer speelt,
maar dat je mag zijn wie je bent, onverdeeld.
Bedankt, voor de vele keren dat je toonde wat je waard bent,
voor ons een vreemd gevoel, zo ongekend.
Respect en waardering is wat je verdiend,
voor ons zeker een hele lieve waardevolle vriend.

Marleen schreef

Oordeel

Wat geeft ons als mens het recht,
Te oordelen over goed en slecht.
Met die vinger wordt zo gauw gewezen,
Een ander zo gemakkelijk de les gelezen.
Maar wanneer je achtergrond kent,
Zul je merken dat je soms met je mening verkeerd bent.
Bied de mens recht op een stuk bestaan,
Laten wij naast elkaar blijven gaan.
Reik die ander, als het nodig is een helpende hand,
Dat is ook leven, maar wel van een andere kant.

Marleen schreef

Fan

Verdrietige meisjes ogen kijken mij aan,

Over je wang rolt zachtjes een traan.

Een mooie droom spatte uiteen,

Toen hij zei:@ik laat je nu alleen@.

Uren, dagen lang was je onderste boven,

Het was zo moeilijk te geloven.

Zijn grootste fan, ja dat was jij,

Voor hem zette je echt alles opzij.

Meisje, ga verder met je leven,

Het zal je zeker nog heel veel liefde geven.

Marleen schreef

Bedankt.

Bedankt,

Voor wat je me gaf,
Als baby zijnde al.

Bedankt,
voor wat je me gaf,
Als peuter en kleuter
het halen en brengen,
Van en naar de kleuterschool.

Bedankt,
voor wat je me gaf,
al die dingen die je me leerde,
Ik weet dat het leek als of ik ze niet waardeerde.
Zoveel pijn heb ik jullie gedaan,
En jullie bleven gewoon achter me staan.

Bedankt,
voor alles wat je me gaf,
Van toen tot nu.

Marleen schreef

Armoede.

Nederland dat rijke land,

Voor iedereen, van welke rang of stand.

Maar naar de minderheid kijken we niet of weinig om,

Over armoede praten, dat is zo krom.

Maar zelfs in ons Nederland,

Neemt armoede steeds meer de overhand.

Je zit in de W.A.O. of bent werkeloos,

Het is vaak niet de weg die jezelf verkoos.

De eerste tijd gaat het nog wel.

Er gaat iets kapot, je geld gaat snel.

Een rekening die binnen komt, vergeet je maar,

Met je uitkering speel je het niet meer klaar.

Je gezin wordt hier uiteindelijk de dupe van,

Want jij bent degene die moet vertellen dat niet alles meer kan.

Nederland, jij rijk land,

Waarom zoveel geld naar het buitenland?

Hier zijn zoveel ook in nood,

Hun isolement is vaak verborgen maar wel heel groot.

Wees eens met hun lot begaan,

Laat je eigen burgers niet in de kou staan.

Overheid reik deze mensen een helpende hand,

Dat ook zij kunnen zeggen wij, wij leven in een rijk land.

Marleen schreef

Afscheid

Afscheid nemen gaat vaak gepaard met pijn,

Natuurlijk waren er periode ‘s goed en fijn.

Gedreven door onbegrip, haat en nijd,

Raak je elkaar steeds verder kwijt.

Na zoveel tranen van verdriet, en het niet kunnen beseffen,

Met deze beslissing zul je niet alleen elkaar treffen.

Weet je dat er kinderen bij betrokken zijn.

Ondanks, dat ze het verdriet zien, voelen ook zij de pijn.

Door de kinderen is er een onzichtbare band gesmeed.

Het opvangen verwerken daar wordt dan de aandacht aan besteed.

Twee mensen die ooit de keuze voor elkaar hadden gemaakt.

Weten nu dat hun liefde door omstandigheden is gekraakt.

Dat ze als ex-partners verder zullen gaan.

Voor de kinderen zullen zij als papa en mama blijven bestaan.

Bij papa of mama gaan ze straks op bezoek,

het is de laatste pagina, ze sluiten het huwelijksboek

Marleen schreef

28 april.

28 april wordt voor jou een speciale dag,

Je kijkt er naar uit met een brede lach.

Want eindelijk na 3 jaar zal je beugel er uit gaan,

Vaak vertelde je mij:”die beugel ik kan hem niet meer uitstaan”.

Vele keren heb ik moeten zegge, nog even meid, dan ben je dat rot ding kwijt.

Van een haasje, verander jij in een knap ding,

Nog heel even kijken we samen naar die ijzeren ring.

Samen kijken we straks terug op iets wat is geweest,

en ik weet zeker,

28 april betekent voor jou groot feest.

Marleen schreef

Sweet Seventien

Gisteren nog was je 16,
en nu sweet seventien,
Terugkijkend op een enerverend jaar,
je hebt de mooie maar ook
de verdrietige dingen gezien,
Je hebt er mee afgerekend
en bent nu klaar,
Het nieuwe hoofdstuk breekt nu aan,
je gaat op eigen benen staan.
Je eigen plek, je eigen “huis”
Druk ben je bezig met
het maken van een thuis.
Een ding wil ik je zo graag je mee geven,
Voor nu en de rest van je leven,
Mocht je ooit voor situaties komen te staan,
meisje, klop dan zeker bij me aan.
Ik zal er altijd voor je zijn,
Misschien vind je dit idee wel fijn.

Vorige | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | Volgende