Marleen schreef

Verandering

Een gesprek aan de telefoon,
Alles leek toen nog zo heel gewoon,
Tot jij vertelde dat er een verandering zou komen
Zelf had je het grote nieuws ook pas vernomen

Onverwacht komt die verandering er aan,
Straks zullen jullie samen verder gaan,
Alles word nu in orde gemaakt,
Want dit kindje heeft je hart geraakt.

De tonen van het hartje voor het eerst gehoord
De beelden van de echo staan op je netvlies geboord.
De goede raad die ik je graag wil mee geven,

Een kind vraagt geen grote geschenken,
Maar geborgenheid, liefde, warmte, ouders die aan hem denken

Marleen schreef

Vogels.

Als we er eens bij stil staan wat de natuur te bieden heeft.
Hoeveel rust en vriendschap het ons uiteindelijk geeft.
De één heeft een hond of kat als huisdier, zijn maatje
Een ander roept van zijn vogel is het geen plaatje.

Soms verstrekt het net dat stukje gezelligheid.
Je huis leeft weer op en je hebt een praatje op zijn tijd.
En hij beloond jouw voor al je goede zorgen,
met een fluitconcert soms al heel vroeg in de morgen.

En zoals de dingen vaak gaan in het leven,
Wil je dat ene vogeltje zo graag een vriendje geven
Komt nummer twee en nummer drie erbij.
En voor je het beseft kan er in huis geen kooi meer bij.

Wordt in de tuin een prachtige volière gebouwd.
Want vogels is jou passie geworden, de maatjes waar je zo van houdt.

Marleen schreef

Voor het slapen gaan

nog net voor het slapen gaan,
moest ik nog even bij mijn kind stil staan
jij die daar ligt in het ziekenhuis
en roept ik wil zo graag naar huis
daar waar mijn Jeroen en "Kinderen" zijn,
is mijn leven goed en fijn.
Meisje neem nog even de tijd
zodat je ook thuis niet meer lijdt.
geen dag gaat voorbij of we denken aan jou
en voor Jeroen is er maar een zijn lieve vrouw.
Gwendo en Mico missen je alle dagen
maar een gezonde "mama" is wat zij het liefste zagen
Je dagboek lees ik van a tot z
soms lees ik ondanks je ziek zijn toch je pret
die kleine onverwachte dingen in het leven
kunnen je dan toch nog wat plezier geven.
sterkte is wat wij nu nu wensen
niet alleen wij maar al die mensen
die een berichtje achterlieten in dit boek
ook al kwamen die soms uit een onverwachte hoek
lieve meid sterkte in jou strijd

Marleen schreef

Vrijheid…….

Beelden zo onvoorstelbaar trekken voorbij,
De zoveelste aanslag in een lange rij.
Mensen gedood, verwond, trauma voor het leven,
Terreur aanslagen door kortzichtigheid gedreven.

Onschuldige mensen het slachtoffer van haat en nijd,
Weg het gevoel van veiligheid eindigend in een ongelijke strijd.
Als ratten in een val, hoor ik iemand vertellen,
En zag ondertussen de hulpverleners toe snellen.

Het Londense leven staat even stil, een slag toegebracht,
Overgeleverd aan terroristen belust op verderf en macht.
Europa opgeschrikt door deze aanslagen,
Gaan zich nu in allerijl afvragen.
Kun je dit soort terreur voorkomen,
Of is op 7 juli onze vrijheid afgenomen?

Marleen schreef

Weer terug

’T Gevoel dat ik er weer mag zijn,
Het duistere gevoel omgezet in zonneschijn.
Zachtjes kom ik uit het donkere hol geslopen,
Dank zij jou, die mijn leven binnen kwam lopen.

Het gevoel overheerst mijn verstand,
Mezelf eventjes afvragend, ben je hier tegen bestand.
Weer opnieuw aan een relatie beginnen,
Keer op keer de liefde voor je winnen.

Maar helaas, hoe verstandig ook beredeneerd,
T’is mijn ratio die tegen me is gekeerd.
Deze keer heeft mijn emotie gewonnen,
En drijf verder op vleugels, wat onbezonnen

Stilletjes afwachtend wat dit me gaat geven,
Met hart en ziel wil ik deze liefde nu beleven.

Marleen schreef

Onvoorstelbaar gemis

Dan zijn er de tranen, het verdriet,
Omdat je er niet meer bent,
Dan zijn er de tranen, zijn we dankbaar,
Omdat je nu geen pijn meer kent.

Dan zijn er de tranen, het verdriet,
Omdat je toch nog zo onverwacht het leven liet.
Dan zijn er de tranen, het verdriet,
Om het onvoorstelbare gemis.

Dan zijn er de tranen, het verdriet,
Omdat een vader, een opa er niet meer is.
Dan zijn er de tranen, het verdriet,
Het leven trok haar eigen plan.

Marleen schreef

Duizend tranen

Duizend tranen vergoten,
Om je pijn, je verdriet.
Voor wat je achter liet.

Duizend tranen vergoten,
Om je onmacht.
Door je aflatende kracht.

Duizend tranen vergoten,
Voor de tijd die we nog kregen.
Straks scheiden onze wegen.

Duizend tranen vergoten,
Om het afscheid wat komen gaat.
Dankbaar omdat verder leed je werd bespaard.

Duizend tranen vergoten,
Papa, opa……..uit het oog.
Maar nooit uit het hart
Duizend tranen vergoten.

Marleen schreef

Afscheid

Toen konden we nog met je praten.
Toen konden we nog bij je zijn.
Toen waren het de spaarzame momenten,
Wat voelden we ons nietig en klein.

Konden we het maar veranderen,
Konden we het leven, leven laten zijn,
Konden we maar ……….
Het was ons niet gegeven.

Het afscheid stond voor de deur,
Het klopte onvermijdelijk aan.
Die hogere macht besliste,
En wij…
moesten je laten gaan.

Marleen schreef

Geleende tijd

Levend in geleende tijd,
Leverde jij, je eigen strijd
Vechtend voor het leven,
27 jaren extra werden je gegeven.

Je hebt iedereen versteld doen staan
Tot de dag kwam dat je echt moest gaan.
Wetend, maar nog zo onverwacht,
Verloor je de strijd, je kracht.

Geen afscheid bij leven kunnen nemen,
Ineens was je verdwenen.
Het afscheid nemen doet pijn,
Weet, dat je altijd in onze herinnering zult zijn.

Vader, je laatste reis is gekomen,
Het afscheid is genomen,
Voor nu die laatste groet,
Vader, het ga je goed.

Marleen schreef

Lach

Heb je eens een slechte dag,

draai je om en lach.

Situaties kun je zelf veranderen,

soms bijgestaan door anderen.

Maak een vuist zo sterk,

Ga met je nieuwe ik aan het werk.

Laat zien wie je bent,

zoals niemand je nu kent.

Lach naar het leven,

want buiten verdriet heeft het zoveel te geven.

Een oplossing is vast al in het verschiet,

maar leef bewust en geniet,

Draai je om en lach,

dan heb je vast een fijne dag.

Vorige | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | Volgende