Marleen schreef

Kruising

Staande op de kruising in je leven,
even niet meer wetend,
Links, Rechts, achteruit of rechtdoor,
Zoveel vragen nog onbeantwoord,

Tegelijkertijd zoveel antwoorden.
Kijkend naar de toekomst, kijkend naar het leven,
Welk leven? Welke toekomst?
Alleen of samen met hem

Hij die in korte tijd
zoveel voor je is gaan betekenen.
Durft jij het aan met al je problemen
Durft hij het aan met jou als probleem

Durf jij bij hem aan te kloppen, je hart te geven.
Of ben je nu net als steeds weer,
zo bang om gekwetst te worden,
staar je stilletjes voor je uit,

gehuld in diep zwijgen met toch alle woorden in je hoofd.
Maar zo bang om kapot te maken,
Wat zo waardevol is voor jou en waar je over wil waken
Als jij je antwoorden hebt gehad
weet je dat je rechtdoor zult gaan op het geëffende pad

Marleen schreef

Liefde,

Liefde kun je niet kopen,
je mag alleen maar hopen.
Dat het op je weg zal komen,
je word er door mee genomen.

Op een hele lange reis,
met dagen zo mooi blauw, een onbetaalbare prijs.
Liefde dat gevoel wat iedereen direct herkend,
zonder grenzen zijn eigen signalen uitzend.

Liefde een begrip wat mensen mooier maakt,
waardoor je recht in je hart word geraakt.
Liefde zo alles omvattend, zo oprecht,
ik hou van je met andere woorden gezegd.

Marleen schreef

Luisteren

Door de jaren heen heb ik geleerd,
Dat luisteren soms meer wordt gewaardeerd.
Niet klakkeloos je mening uiten,
Daarmee kun je velen tegen de borst stuiten.

Denk na over de woorden die je wilt zeggen,
Als het eenmaal is gezegd is het moeilijk te weerleggen.
Soms zijn woorden sneller dan verstand,
Is de vriendschap ook daar tegen bestand?

Neem je tijd om antwoord te geven,
Dan zul je in een gesprek veel plezier beleven.
Mensen zullen je waarderen om je luisterend oor,
En wees eens eerlijk een stukje waardering,
Daar doe je het toch voor.

Marleen schreef

Memoriam

Vlinder, gevonden door een mensen hand,
zachtjes was je op een bloemenstruik geland.
Uitgeput, van misschien een lange reis,
betaalde je daarvoor een dure prijs.

Vlinder, zelfs water kon je geen levenskracht meer geven,
mocht je niet langer meer de mooiste avonturen beleven.
Die ene uitgestrekte hand kon niet verhinderen,
dat jij nog langer rond kon vlinderen.

Vlinder, in prachtige kleuren getooid,
je leven op aarde, te vroeg voltooid.
Zeg vlinder voor jou word straks een bos geplant,
in memoriam aan jou gerealiseerd door een mensenhand.

Marleen schreef

Memory

In gedachten ga ik even terug,
en denk wat gingen de jaren vlug.
twintig jaar schieten in mijn hoofd voorbij,
nu, je ziek zijn, sluit dan de rij.

Ziek, aan de buitenkant niets te zien,
maar als je luistert en goed kijkt dan zie je het misschien.
Momenten van moedeloosheid en een stukje eenzaamheid.
voer jij om te overleven je eigen strijd,

De strijd om een leefbaar maar bovenal gezond bestaan,
wat je lief is achtergelaten en ben je naar heideheuvel gegaan.
Zoekend naar dat ene belangrijke element LUCHT
neem jij op heideheuvel je toevlucht.

Maak van heideheuvel ook al is het soms moeilijk een geweldige tijd
want lieve Meid we willen je nog lang niet kwijt.

Marleen schreef

Onvoorspelbaar

Zoveel dingen, zo onvoorspelbaar in dit leven,
zo sta je nog rechtop met je hoofd omhoog geheven.
Het volgende moment als een bloem geknakt,
je lichaam zit even ergens anders in verpakt.

Na zoveel tegenslagen die je kreeg te verwerken,
voor de buitenwereld kon je alles aan, was er niets te merken.
Al die maanden heb je voor andere klaar gestaan,
ben je steeds aan jezelf voorbij gegaan.

En nu bijna aan het einde van die onvoorspelbare rit,
ben jij het mama, die in die rolstoel zit.
Omdat je benen je even niet meer kunnen dragen,
jij degene was, die nooit zou klagen of om hulp vragen.

En soms dan vraag ik me stilletjes af,
wie of wat jou deze kracht gaf.
Met respect en waardering kijk ik dan naar die kracht,
gegeven door geloof, die ene hogere macht.

Die al zoveel in je leven heeft betekend,
en waar je nu ook weer op rekent.
Natuurlijk weet je dat het leven bestaat uit komen en gaan,
gezondheid, geluk voor jezelf en naaste daar wil jij voor staan.

Marleen schreef

Op de vlucht

Wat weten wij van iemand die zijn land verlaat,
Verjaagd door het leger, de angst, de haat.
Gruwelijke verhalen, beelden dragen zij met zich mee,
Degene die dit veroorzaken zijn dat mensen of is het vee?

Overleven dat is hun grootste prioriteit,
Weg van het moorden, de haat en de strijd.
Soms dagen lopend, zonder drinken en eten,
Vrouwen, kinderen en ouderen je ziet ze voortgaan in een lange rij,

Huilend, om wat ze verliezen hun huizen, bezittingen, was deze hel maar voorbij.
Deze barre tocht zal niemand ooit meer vergeten.
Verlangend naar een plekje in één of ander kamp
Zoekend, wachtend naar een stukje veiligheid in deze ramp.

Afwachtend op berichten van vermiste familieleden,
Zijn ze nog in leven of hebben zij hun strijd gestreden.
Kijkend vanuit je stoel met een dak boven je hoofd, naar de beelden op t.v.
Heel de wereld leeft met dat land in oorlog mee.

Geld voor hulpmiddelen wordt dan massaal gestort,
Maken we hiermee goed, het eigen gevoel van, we schieten tekort.
Nooit meer oorlog was toch een van de veelgehoorde kreten,
ach, het zijn toch wij mensen die zo snel vergeten.

In deze oorlog zal geen overwinnaar zijn,
Het enige wat het brengt is alleen maar onnodig veel verdriet en pijn.

Marleen schreef

Pijl en boog

Cupido druk met zijn pijl en boog,
ineens staan ze oog in oog.
Die pijlen hebben hun werk gedaan,
samen de toekomst aan willen gaan.

Voor haar die prins op het witte paard,
voor hem die prinses, zijn liefde verklaard.
Liefde die je voelt, al van verre ziet,
het is alsof je hoort een prachtig lied.

Geen woorden, die zijn overbodig,
om één te zijn, hebben ze elkaar nodig.
Een blik genoeg om te weten wat de ander bedoeld,
met één aanraking weten wat de ander voelt.

Twee mensen geraakt door cupido,
de liefde, houden van als prachtig cadeau.
Cupido kijkt glimlachend toe,
zijn pijl schoot raak en hoe!

Marleen schreef

Regenboog.

Wanneer je door onzekerheid wordt geraakt,
Je gevoelsleven zo kapot gemaakt.
Je vol twijfels en angsten naar de toekomst kijkt,
Dan heb je het laagste niveau in je leven bereikt.

Ga je opnieuw voor het leven vechten,
want ook jij hebt ondanks je problemen nog rechten,
klim je vanuit een hele diepe put weer omhoog
En net boven die rand, zie je die intens mooie regenboog.

Die regenboog met z=n pracht aan kleuren,
Geeft jou het antwoord op je leven, het gebeuren.
Die regenboog zal jou steun zijn om verder te kunnen gaan.
Met twee benen midden in het leven te staan.

Is je wereld niet langer donker en grijs,
Maar gevuld met kleur tijdens je verdere levensreis.

Marleen schreef

Reis met me mee

Kom en pak mijn hand……..
Ik neem je mee naar een land.
Waar geen pijn en verdriet bestaat,
Men elkaar in zijn eigen waarde laat.

Waar liefde voor elkaar alles overwint,
Een kind nog mag zijn, gewoon dat kind.
Waar men aan vrede is gewend
Oorlog geen bestaansrecht kent.

Waar milieu en klimaat geen hoofdbrekers zijn,
betoverd tot een vredig en leefbaar domein.
Dat land zou het ergens bestaan?
Of is het alleen in mijn dromen ontstaan?

Vorige | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | Volgende