Naam : Joyce Creemers
E-mail : E-mail me Datum : 09-11-2010 om 23:29
|
Het heden.
Soms zou je willen dat het heden alweer verleden was en
soms zou je willen dat het verleden weer heden was.
Het verleden kende geen angst voor het heden.
We leven nu in het heden, en helaas is het verleden, verleden.
In een klap is alles weg. Je leeft met de dag, want wat zal er morgen weer
gebeuren?
Het doet pijn in jou ogen het verdriet te zien van het heden.
Voor jou staat het leven misschien even stil, maar om je heen gaat alles gewoon
door.
Het verdriet, de tranen in jou ogen, zijn moeilijk te verbergen.
Laat ze maar gaan, de pijn is gezien.
Schaam je niet om te huilen over het heden wat gelijk alweer hoor bij het
verleden.
Verleden is verleden, maar blijft toch altijd bij je in het heden.
Soms is het moeilijk te begrijpen, waarom iets precies is in jou heden.
Het heden, is de toekomst die je opbouwt om sterker te worden van het
verleden.
Hoe pijnlijk en verdrietig soms het verleden ook is, en hoe onzeker soms het
heden .
Een ding weet ik zeker, God is met jou…
Hij ziet en helpt jou waar je ook bent. Heb vertrouwen, want het heden kan ook
weer het verleden zijn.
Ik mis soms het verleden.
God help mij met het heden…. |
|
|
Niks Te Verliezen.
Een leven waarin je niks bereikt,
Een leven waarin je niemand hebt,
Er is niemand om je heen,
Zo voelt het in ieder geval.
Ik heb niks te verliezen,
Wie kan ik verliezen,
Drie echte vrienden,
Die komen er wel overheen.
Telkens weer hetzelfde melodie,
Die meisjes die je laten geloven,
Dat ze echt iets voor je voelen,
Echter weet jij nu beter.
Trappen doe je er niet meer in,
Op reis gaan heeft vast wat meer zin,
Er is niks meer te bereiken,
Alleen pijn en veel verdriet.
Al die meisjes die jou laten stikken,
Al die meisjes die jou tranen laten gaan,
Die niet doorhebben wat het met je doet,
Die gewoon wat voor de lol met je gevoel spelen.
Ik ga gewoon die mooie reis maken,,
Mijn leven is een grote onzekerheid,
Stomme dingen doe ik,
In de hoop niet nog meer vrienden te verliezen.
In feite ben ik al me vrienden nu al kwijt,
In feite maar ik heb wel erg veel spijt,
Maar wat hun mij aandoen,
Maar dat doet mij zoveel verdriet.
Overdag kan ik alleen maar lachen,
Om mijn verdriet te verbergen,
Omdat ik niet wil laten merken,
Over hoe dat ik me voel.
Niemand hoeft mijn problemen nu nog te weten,
Nee, niemand zal ik lastig vallen,
Dat ik veel verdriet en spijt heb,
Iedereen die weet het.
Waarom zit het leven toch zo tegen,
Wat heb ik nu nog te verliezen,
Nog geen handjevol vrienden,
Die vanzelf er wel weer overheen komen.
Als jij wist wat ik voor jou voelde,
Had je dan ook zo gedaan,
Of denk je eerder dat ik je wilde playen,
En geloofde je al die shit die ze zeiden.
Ik kan het niet meer aan,
De hoogste tijd om te gaan,
Die hoogste tijd komt er nu langzaam aan,
Ik moet nu echt maar gaan.
Als ik niets meer kan bereiken,
Wat heb ik hier nog dan te zoeken,
Pijn en verdriet dat heb ik al gevonden,
Geluk en liefde zal ik nooit vinden.
Als jij mij vertelt wat ik nog heb te verliezen,
Misschien kan ik dan nog kiezen,
En kom niet aan met denk aan je toekomst,
Want een toekomst is er niet voor mij.
Tranen in mijn ogen,
Tranen van verdriet,
Waarom zien al die meisjes niet,
Dat je met gevoelens niet moet spelen.
Ik zat allemaal maar aan jou te denken,
En je komt online,
Je naam is leeg,
Alles op je hyves is verwijderd.
Wat heb ik jou aangedaan,
Ik weet het niet,
Volgens mij weet jij het zelf ook niet,
Je zegt dat ik niks heb gedaan.
Mijn gevoel zegt echter anders,
Dat de roddels over mij weer rondgaan,
Dat mensen die geloven is hun keuze,
Dat ze dan mijn hart breken is het tweede.
Ik heb hier niets te zoeken,
Te verliezen of te missen,
Mijn hart is kapot, geen gevoel,
Je snapt wel wat ik bedoel.
Donkere tijden heb ik gehad,
Ik heb anderen onderschat,
Langzaam zie je in,
Dat jij zelf de foute dingen deed.
Ook anderen deden het,
Maar dat was anders,
Anders in de vorm van, ja,
Ik weet het niet goed uit te leggen.
De onzekerheid is weer een stap omhoog,
De wanhoop is nabij,
De verdriet word alsmaar erger,
De een ziet het wel, de ander niet.
De tijd is gegaan,
De tijd is vervlogen,
De tijd heeft me bedrogen,
De tijd heeft me veel geleerd.
De tranen in me ogen,
De tranen in me hoofd,
De tranen die maar blijven komen,
De tranen die nooit stoppen zullen.
Ik ben weer gaan blowen,
Ik zou zijn gestopt,
Maar iets waarin ik mij goed voel,
Zoals blowen, stop je niet mee.
Iedereen wil ik wel nog even vertellen,
Dat in ieder geval mijn vrienden en familie,
Dat zij weten,
Dat ik wel ontzettend van hun hield.
Het spijt me,
Ik moet gaan,
Ik ga jullie verlaten,
Dikke kus. |
